Koparko-ładowarka przeznaczona jest do różnego rodzaju robót ziemnych oraz górniczych, obecnie jest liderem spośród wielu tego typu specjalistycznych urządzeń. Oficjalny pomysł należy do Leonarda da Vinci, który powstał na początku XVI w. Proponował on system koparki zgarniakowej. Jeden z rysunków jest szkicem pogłębiarki. Kilka lat później, Leonardo nadzorowane budowę kanałów w suchej dolinie Milan. Na wykopaliskach, użył koparki własnej konstrukcji. Koparki były używane w starożytnym Egipcie i Rzymie, jako środek mechanizacji prac pogłębiania rzek i kanałów. W zależności od procesu organizacji kopania, są one podzielone na kilka typów: mechaniczne łopata (przód i tył), zgarniakowa, łyżka, łyżki, chwytaki, itp. W latach 1832-1836 w Ameryce wraz z aktywną budową kolei wiązał się fakt braku pracowników budowlanych co stało się impulsem do opracowania pierwszej koparki jednonaczyniowej, szynowej z napędem parowym przez amerykańskiego inżynier Williama Otis. Częściowo miała ona podwozie kolejowe i została wyposażona wiadro o pojemności 1,14 metrów sześciennych, silnik 15 KM wytwarzania pary, pod warunkiem, przeciętna wydajność 45-50 m / godz mogła zastąpić około 50 pracowników. Początkowo ta koparka była wykorzystywana do budowy linii kolejowych